close

  • Być wiernym Ojczyźnie mej, Rzeczypospolitej Polskiej
  • INFORMATOR EKONOMICZNY ARGENTYNA

  • Ogólna charakterystyka sytuacji gospodarczej w Argentynie

     

    Gospodarka Argentyny, z PKB na poziomie 550 miliardów dolarów, należy do największych w Ameryce Łacińskiej. Od wyborów prezydenckich w grudniu 2015 r., w wyniku których władzę objął centroprawicowy rząd prezydenta Mauricio Macriego kraj przechodzi zdecydowaną zmianę w polityce ekonomicznej, która ma na celu zwiększenie dynamiki wzrostu poprzez integrację z gospodarką światową.

     

    Argentyna posiada bogate zasoby naturalne, w tym złoża ropy naftowej, gazu i uranu, oraz znajduje się wśród krajów o największej powierzchni gruntów ornych na świecie. Kraj jest także wiodącym producentem żywności i wykazuje potencjał w dziedzinie odnawialnych źródeł energii.

     

    Po kryzysie w 2002 r. argentyńska gospodarka rosła bardzo szybko, osiągając jedno z najwyższych w regionie Ameryki Łacińskiej i Karaibów tempo wzrostu. Wzrost PKB w latach 2003 – 2007 r. wynosił średnio 8 %. Do czasu światowego kryzysu w 2008 r. argentyński eksport wzrastał dzięki zwiększonej konkurencyjności wynikającej z deprecjacji waluty, wzrostu gospodarczego u głównych partnerów handlowych oraz wysokich cen surowców na rynkach międzynarodowych. Wzrost eksportu oraz poprawa dochodów podatkowych prowadziły do nadwyżek budżetowych pozwalając na gromadzenie rezerw walutowych. Od 2008 r. argentyńska gospodarka zaczęła jednak zwalniać, a w 2014 r. kraj wpadł w recesję. Sytuację pogarszała spadająca na rynku międzynarodowym cena soi, głównego produktu eksportowego Argentyny, oraz koszty związane z zakupem paliw kopalnych, co w rezultacie doprowadziło do uszczuplenia rezerw walutowych Banku Centralnego Argentyny.

     

    Wprowadzane podczas rządów prezydent Cristiny Fernandez de Kirchner rozwiązania polegały na kontroli wymiany handlowej, druku pieniądza i subsydiowaniu energii oraz transportu. Celem zabezpieczenia rezerw dewizowych dla obsługi zadłużenia zewnętrznego, poprzedni rząd Argentyny wprowadził ograniczenia w wymianie walut. Doprowadziło to do powstania w kraju czarnego rynkowego walutowego, dla tzw. dolara blue. Taka polityka oznaczała dla lokalnych przedsiębiorców utrudnienia w wymianie handlowej z zagranicą oraz ograniczenie zaufania zagranicznych inwestorów w stosunku do rynku argentyńskiego. Rząd prezydent Kirchner zaprzestał również rozmów z wierzycielami, a kraj został uznany w 2014 r. za będący w stanie technicznej niewypłacalności (selective default).

     

    Po objęciu władzy administracja prezydenta M. Macriego rozpoczęła szereg zdecydowanych, jednak bolesnych dla społeczeństwa, reform. Zniesienie przez rząd Macriego w grudniu 2015 r. ograniczeń w wymianie walut i uwolnienie kursu peso spowodowało znaczną deprecjację peso w stosunku do dolara amerykańskiego. Rząd ograniczył również subsydia na energię, gaz, prąd i wodę oraz transport publiczny, mając na celu obniżenie deficytu budżetowego, który jak deklarował rząd wynosił w 2015 r. 4,8% (realny deficyt był bliższy 7%).

     

    Nowa administracja obniżyła także cła eksportowe na kluczowe produkty rolne i dla przemysłu wydobywczego oraz rozpoczęła otwieranie gospodarki na import. Dotychczasowy system Deklaracji Poprzedzającej Import (DJAI), który utrudniał i opóźniał przywóz towarów, został zastąpiony przez Kompleksowy System Monitorowania Importu (SIMI). Celem zmiany było pobudzenie konkurencyjności i ułatwienie wymiany handlowej przy jednoczesnym zachowaniu kontroli importu.

     

    Rząd spłacił także w kwietniu br. część wierzycieli, emitując po raz pierwszy od 2002 r. obligacje skarbowe. Ta decyzja pozwoliła Argentynie na odzyskanie dostępu do międzynarodowych rynków kapitałowych.

     

    W ramach modernizacji infrastruktury administracja rządowa ogłosiła plan na 2016-2019, zakładający inwestycje o łącznej kwocie 33 miliardów dolarów. Plan zakłada rozwój sieci dróg na północy kraju, modernizację lotnisk oraz linii kolejowych. Działem gospodarki o dużym potencjale rozwoju jest także pozyskiwanie energii ze źródeł odnawialnych. Rząd przyjął za cel uzyskiwanie 8% energii ze źródeł odnawialnych do 2017 r., oraz 20% do 2025 r.; zdecydowany wzrost w stosunku do obecnego poziomu 2%.

    Ze względu na wysoki deficyt budżetowy oraz wysokie koszty zadłużenia rząd stara się pozyskać finansowanie na nowe inwestycje z prywatnych źródeł. W tym celu M. Macri ogłosił abolicję podatkową dla nieujawnionych aktywów za granicami kraju. Szacunki wskazują, że obywatele Argentyny mogą posiadać niezarejestrowane aktywa o wartości nawet 500 miliardów dolarów za granicami kraju. Sukces abolicji, która potrwa do marca 2017, będzie zależny od zdolności wzbudzenia zaufania do administracji publicznej przez nowy rząd.

    Mając na celu odzyskanie, nadszarpniętego przez poprzednią administrację, zaufania inwestorów, rząd prezydenta M. Macriego przedstawił o zrewidowaniu danych gospodarczych dla ostatniej dekady, w tym dotyczących wzrostu PKB. Nowe dane zostały uznane za wiarygodne przez MFW, po raz pierwszy od 2013.

     

    Argentyna uzyskała status obserwatora w Pacific Alliance oraz została wybrana na organizatora szczytu G20 w roku 2018. Jest to realizacja politycznych celów M. Macriego ustalonych na początku prezydentury. Nowy rząd aspiruje także do uzyskania statusu członka OECD. Poprzez spełnienie standardów wymaganych przez tę organizację Argentyna ma szanse stać się bardziej atrakcyjna dla inwestycji zagranicznych oraz uzyskać wyższy rating umożliwiający odzyskanie dostępu do finansowania przez Klub Paryski.

    Polityka rządu ma na celu zwiększenie dynamiki gospodarczej, która obecnie znajduje się w recesji, ale ostateczny wpływ reform na gospodarkę jest w tej chwili trudny do przewidzenia.

     

    Według danych INDEC gospodarka Argentyny w 2015 r. odnotowała wzrost PKB na poziomie 2,5%, w pierwszym kwartale 2016 r. wzrosła o 0,4%, a w drugim kwartale skurczyła się o 3,4%. Ograniczenie wydatków publicznych, mające na celu obniżenie deficytu budżetowego oraz podwyżka stóp procentowych, osłabiały konsumpcję w I połowie br.

     

    Deprecjacja peso, w połączeniu z redukcją subsydiów, zwiększyły już wcześniej wysoką inflację odziedziczoną po poprzednikach. Według Banku Światowego inflacja w Argentynie wyniosła 24% w 2015 roku. Obecnie zakumulowana inflacja plasuje się na poziomie 45% (dane na lipiec br. dla ostatnich 12 miesięcy) i jest najwyższa w Ameryce Łacińskiej, z wyjątkiem Wenezueli.

     

    Sektory o największym udziale w PKB

     

    Rolnictwo

    Sektor rolnictwa tradycyjnie odgrywa istotną rolę w argentyńskiej gospodarce. W 2015 roku rolnictwo wytworzyło 8% PKB kraju, podczas gdy żywność i zwierzęta żywe stanowiły 23% eksportu Argentyny.

     

    Argentyna jest jednym z największych producentów zboża i olejów roślinnych na świecie. Eksportuje przede wszystkim soję i olej słonecznikowy (łącznie 32% całego eksportu kraju) kukurydzę, pszenicę, gruszki, cytryny, winogrona, tytoń, wołowinę i mięso drobiowe. Kraj słynie także z produkcji wina, którego jest dziewiątym największym producentem na świecie.

     

    W 2016 r. sektor rolnictwa odnotował spadki w stosunku do poprzedniego roku, w I kwartale br. o 6,5% a w II kwartale o 7,9%.

     

    Przemysł

    Produkcja przemysłowa stanowi 33% PKB Argentyny. Najważniejszymi gałęziami są przetwórstwo żywności, przemysł motoryzacyjny, chemiczny, petrochemiczny i metalurgiczny.

     

    Według wskaźnika (EMI) argentyńskiego urzędu statystycznego INDEC w pierwszych 9 miesiącach 2016 odnotowano spadek aktywności przemysłowej o 4,6% w stosunku do analogicznego okresu w poprzednim roku. To kolejny rok gdy sektor przemysłu odnotowuje niekorzystne wyniki. Spadki wynikają ze zmniejszonego popytu zewnętrznego i niższej konsumpcji prywatnej w kraju.

     

    Turystyka

    Turystyka jest jedną z ważniejszych gałęzi gospodarki Argentyny. W ciągu pierwszych 9 miesięcy 2016 Argentynę odwiedziło 1.6 miliona obcokrajowców, oznacza to spadek o 4,8% do analogicznego okresu w ub. r.

     

     Wymiana handlowa

    Poprzedni rząd Argentyny prowadził politykę handlową, która charakteryzowała się silnym protekcjonizmem. W maju 2012 r. Unia Europejska, a następnie Japonia oraz USA, złożyły do Światowej Organizacji Handlu (WTO) oficjalną skargę przeciwko argentyńskim zakazom importowym. W sierpniu 2014 r. WTO uznało protekcjonizm stosowany przez Argentynę za niezgodny z zasadami WTO, a następnie, po apelacji Argentyny podtrzymało swoją decyzję i wyznaczyło termin na wprowadzenie zmian do końca 2015 r. Po objęciu władzy, nowy rząd prezydenta M. Macriego zastąpił w grudniu ub. r. system Deklaracji Poprzedzającej Import (DJAI), który utrudniał i opóźniał przywóz towarów, szybszym i bardziej efektywnym Kompleksowym Systemem Monitorowania Importu (SIMI), sygnalizując otwarcie gospodarki na import.

     

    W roku 2015 Argentyna odnotowała deficyt w wymianie handlowej, zgodnie z oficjalnymi danymi po raz pierwszy od 1999. Szacunki prywatnych analityków wskazują jednak, że dane na temat eksportu były zawyżane co najmniej od roku 2012.

     

    Najważniejszym partnerem handlowym Argentyny, pod względem eksportu, jest Mercosur do którego w 2015 roku trafiło 24% argentyńskich towarów. Kolejnymi rynkami eksportowymi były ASEAN wraz z Koreą Południową, Chinami, Japonią i Indiami (23%), Unia Europejska (15%) oraz NAFTA (10%). Największymi dostawcami towarów na rynek argentyński były natomiast: ASEAN wraz z Koreą Południową, Chinami, Japonią i Indiami (28% całości importu), MERCOSUR (24%), UE (17%) oraz NAFTA (17%).

     

     

    Uczestnictwo w wielostronnych organizacjach i porozumieniach o charakterze ekonomicznym

     WTO: Argentyna jest członkiem WTO od 1 stycznia 1995 r. Należy m. in. do następujących grup negocjacyjnych: Mercosur, Cairns, NAMA-11 i FoFs (Friends of Fish).

    FAO: Argentyna, jako członek FAO ma dostęp do programów tej organizacji jednak ze względu na jej ograniczone środki i rozwój gospodarczy kraju nie jest ona traktowana w sposób priorytetowy.

    WIPO: Argentyna jest krajem członkowskim Światowej Organizacji Własności Intelektualnej.

    UNCTAD: Argentyna jest krajem członkowskim Konferencji Narodów Zjednoczonych ds. Handlu i Rozwoju i korzysta z generalnego systemu preferencji celnych GSP.

    MERCOSUR: Argentyna jest jednym z krajów założycielskich MERCOSUR - Wspólnego Rynku Południa.

    ZICOSUR: Północne prowincje Argentyny należą do Zicosur, procesu regionalnej integracji horyzontalnej, który stanowi subregion w ramach struktury MERCOSUR z włączeniem północnych regionów Chile i południowych Peru.

    ANDYJSKA KORPORACJA ROZWOJU: Od 2001 r. Argentyna jest akcjonariuszem w tej międzynarodowej instytucji finansowej, która wspiera rozwój i integrację krajów członkowskich.

    BANK POŁUDNIA: W 2007 r. podpisany został w Buenos Aires akt utworzenia Banku Południa (Banco del Sur) przez Argentynę, Boliwię, Brazylię, Ekwador, Paragwaj, Urugwaj i Wenezuelę. Akt założycielski ustala, jako jego główny cel „finansowanie rozwoju gospodarczego i społecznego" narodów.

    OECD: Argentyna nie należy do OECD, posiada natomiast status obserwatora m. in. w Komitetach Handlu, Rolnictwa i Inwestycji i jest członkiem Centrum Rozwoju.

     

     

    Relacje gospodarcze z UE

    Unia Europejska, jest drugim po Brazylii najważniejszym partnerem handlowym Argentyny, zarówno pod względem importu jak i eksportu. Wymiana handlowa z Unią Europejską stanowiła 15% całej wymiany handlowej kraju w roku 2015. Głównymi towarami eksportowymi Argentyny do UE w ub. r. były produkty rolne (77,3%) oraz przemysłowe (14,3%). Argentyna importowała z Unii Europejskiej głównie produkty przemysłowe (87,4%), w tym maszyny i środki transportu (46,1%) oraz produkty chemiczne (23,2%). Eksport z UE do Argentyny wzrósł na przestrzeni ostatnich lat, z 4,1 miliardów euro w 2005 roku do 9,1 miliardów w 2015. W 2013 UE uzyskała nadwyżkę w handlu z Argentyną.

     

    W 2010 r. wznowione zostały negocjacje w sprawie umowy handlowej pomiędzy Mercosur a UE, która w przyszłości ułatwiłaby wzajemny dostęp do rynków obu bloków. W maju 2016 UE i Mercosur wymieniły oferty dostępu do rynku. Ostateczny termin zakończenia negocjacji nie jest znany.

     

    Więcej informacji na stronie:

    https://eeas.europa.eu/sites/eeas/files/tradoc_113344.pdf

     

     

    Dwustronna współpraca gospodarcza

     

    Gospodarcze umowy dwustronne.

    W stosunkach gospodarczych obowiązują następujące umowy i porozumienia:

    • Porozumienie międzyrządowe z dnia 28 grudnia 1950 r. w sprawie wyeliminowania podwójnego opodatkowania w transporcie morskim,
    • Umowa o współpracy w dziedzinie górnictwa z dnia 2 października 1982 r.,
    • Umowa o popieraniu i wzajemnej ochronie inwestycji z dnia 31 lipca 1991 r

    Wymiana handlowa

    Argentyna jest tradycyjnie jednym z głównych partnerów handlowych Polski na kontynencie Ameryki Łacińskiej. Drugim (po Brazylii) pod względem wzajemnej wymiany handlowej.  

     

    Wartość obrotów handlowych w latach 2012 –  2016 (I-V) w mln USD*

     

    2012

    2013

    2014

    2015

    Dynamika 2015/2014

    2016

    Dynamika 2016/2015

    Obroty

    1026,3

    948,7

    936,0

    753,4

    -20%

    804,3

    7%

    Eksport

    114,9

    143,6

    123,2

    93,1

    -24%

    79,2

    -15%

    Import

    906,3

    805,1

    812,8

    660,3

    -19%

    725,1

    10%

    Saldo

    -791,3

    -661,4

    -687,9

    -567,2

    X

    -645,9

    X

    *na podstawie danych Ministerstwa Rozwoju 

     

    Polska eksportuje do Argentyny głównie urządzenia do telekomunikacji, maszyny do prac ziemnych i eksploatacji minerałów, szyny stalowe, części samochodowe, lekarstwa oraz papier. Głównymi produktami importowanymi przez Polskę są natomiast makuchy i inne pozostałości stałe z ekstrakcji oleju sojowego, orzeszki ziemne, kukurydzę, owoce cytrusowe oraz filety rybne.

     

    Ujemne saldo wymiany z Argentyną ma charakter strukturalny, który bezpośrednio wynika z wprowadzonego w UE zakazu karmienia bydła mączką pochodzenia zwierzęcego. Skutkuje to masowymi zakupami pasz sojowych.

     

     

    Dostęp do rynku

     

    Dostęp do rynku dla polskich towarów i usług  

    Eksport do Argentyny do końca 2015 r. napotykał na bariery, zarówno taryfowe, jak i pozataryfowe. W szczególności należały do nich: wysokie obciążenia celne, rygorystyczne przepisy sanitarne i weterynaryjne, zakaz importu niektórych towarów oraz kontyngenty i licencje importowe. Administracja rządu prezydenta M. Macriego zastąpiła w grudniu ub. r. system Deklaracji Poprzedzającej Import (DJAI), Kompleksowym Systemem Monitorowania Importu (SIMI). Celem powoduje ułatwienie w wymianie handlowej przy jednoczesnym zachowaniu kontroli importu przez rząd.

     

    Rozważając warunki dostępu do Argentyny towarów pochodzących z obszaru Unii Europejskiej, na uwagę zasługuje decyzja SENASA (argentyńskiego urzędu sanitarnego i jakości produktów rolno spożywczych) o wprowadzeniu systemu prelistingu tj. zasad tworzenia wykazów europejskich przedsiębiorstw wytwarzających produkty pochodzenia zwierzęcego i zainteresowanych ich eksportem do Argentyny. Włączenie zakładu produkcyjnego do systemu prelisting’u jest uzależnione od uzyskania przez produkt, który zamierza on eksportować, bilateralnego certyfikatu sanitarnego. W przypadku Polski, automatycznie systemem prelistingu zostały objęte produkty mleczne z mleka krowiego.

     

    Wynegocjowano weterynaryjne świadectwa zdrowia na eksport piór i pierza oraz żelatyny i kolagenu.

     

    Dostęp do rynku pracy. Świadczenie usług i zatrudnienie obywateli RP.

    Rynek pracy: W drugim kwartale 2016 stopa bezrobocia wyniosła w Argentynie 9,3%. Trudno porównywać ten poziom bezrobocia z poprzednimi danymi, ponieważ informacje o bezrobociu w ostatnim kwartale ub. r. oraz o pierwszym kwartale br. nie zostały podane. Ostatnie oficjalne informacje dotyczą trzeciego kwartału ub. r. i wskazują na bezrobocie na poziomie 5,9%. Te dane musza być jednak traktowane ze sceptycyzmem.

     

    Płaca minimalna w Argentynie jest drugą najwyższą w Ameryce Łacińskiej. Od września 2016 r. minimalne wynagrodzenie wynosiło 7560 ARS (około 498 USD), a od stycznia 2017 r. wzrośnie do 8060 ARS. Nominalna płaca minimalna wyrażona w ARS wzrosła o ponad 800% na przestrzeni ostatnich dziesięciu lat, jest to związane z utrzymującą się wysoką inflacją w kraju.  W stosunku do sierpnia 2015 (około 600 USD), płaca minimalna wyrażona w dolarze spadła jednak o 17%. Było to spowodowane uwolnieniem kursu peso w stosunku do dolara i związaną z tym deprecjacją waluty.

     

    Zatrudnienie obcokrajowców: Warunkiem podjęcia zatrudnienia w Argentynie jest uzyskanie wizy upoważniającej do pracy i zezwolenia na pobyt w kraju. Firmy, zatrudniające obcokrajowców, którzy są naukowcami lub absolwentami szkół wyższych i będą pracować w kraju krócej niż dwa lata, mogą wystąpić o zwolnienie z płacenia znacznej części ubezpieczeń społecznych dla tych pracowników.

     

    W celu założenia firmy obcokrajowiec musi mieć pozwolenie na pobyt stały lub tymczasowy na terytorium Argentyny. Nie ma restrykcji, co do obywatelstwa dyrektorów firm, ale muszą oni posiadać stały adres zamieszkania w Argentynie.

     

    Więcej informacji na stronie:

    http://www.migraciones.gov.ar/accesibleingles/?nomercosur_temporaria

     

    Nabywanie i wynajem nieruchomości.

    Nabywanie nieruchomości:  Obcokrajowcy mają prawo do zakupu nieruchomości, muszą jednak posiadać: DNI - argentyński dokument tożsamości (cudzoziemcy: argentyński dokument tożsamości dla obcokrajowców lub paszport) ponadto CDI (kod identyfikacyjny), lub CUIL (numer identyfikacji podatkowej dla osób fizycznych), lub CUIT (numer identyfikacji podatkowej dla przedsiębiorstw). Kupujący nieruchomość muszą udowodnić pochodzenie środków na tę transakcję. W większości przypadków w transakcjach biorą udział wyspecjalizowane agencje nieruchomości, które za swoje usługi pobierają średnio 2-3% wartości nieruchomości. Akt notarialny sporządza notariusz wyznaczony przez kupującego nieruchomość.

     

    Wynajem nieruchomości: Standardowy kontrakt zawierany jest na okres 2 lat i obu stronom trudno jest się z niego wycofać. Niezbędna jest kaucja gwarancyjna i poręczyciel. Standardowa opłata dla agencji nieruchomości za pośrednictwo w wynajmie wynosi 5% wartości kontraktu. Istnieją również kontrakty tymczasowe na tydzień, miesiąc lub rok (jest to inny rodzaj kontraktu, przewidziany min. dla obcokrajowców, którzy zamiast gwarancji płacą z góry część kosztów wynajmu).

     

    W Argentynie znaczna cześć transakcji na rynku nieruchomości zawierana jest w dolarach ze względu na niestabilność argentyńskiego peso.

     

    Dostęp do złóż

    Ze względu na spadająca produkcję węglowodorów i wzrost importu konieczny dla zaspokojenia popytu wewnętrznego, wprowadzono w 2014 ustawę mającą na celu zwiększenie zainteresowania argentyńskim rynkiem. Jest to nowelizacja ustawy regulującej wydobycie węglowodorów, wprowadzająca podział na złoża łupkowe, morskie oraz konwencjonalne.

    Zgodnie z ustawą koncesje przyznawane są na okres do 35 lat, a firmy które zainwestują w wydobycie mogą liczyć m.in. na zwolnienia podatkowe. Podatek od wydobycia wynosi 2% wartości wydobytego surowca.

     

    System zamówień publicznych.

    Za zamówienia publiczne w Argentynie odpowiada Krajowe Biuro Zamówień. System Zamówień Centralnej Administracji Państwowej obejmuje administrację centralną, organy zdecentralizowane, uniwersytety państwowe oraz siły zbrojne i bezpieczeństwa. Wyłączone są: prowincje, Miasto Stołeczne Buenos Aires, gminy, Państwowy Instytut Usług Socjalnych dla Emerytów i Rencistów, urząd celny i skarbowy, fundusze powiernicze z udziałem Skarbu Państwa, przedsiębiorstwa państwowe, Bank Centralny i Bank Hipoteczny. Organem zarządzającym jest Krajowe Biuro Zamówień. Systemem objęte są m. in. kontrakty kupna-sprzedaży, zaopatrzenie, usługi, dzierżawa, najem z opcją kupna, doradztwo, itd.

     

    Ochrona własności przemysłowej i intelektualnej.

    Prawo patentowe. Obowiązujące normy prawne: Ustawa 24481, Ustawa 25859, Ustawa 24766. Ustawodawstwo zezwala min. na marketing lekarstw „podobnych", do tych, które zostały już przetestowane. Argentyna przystąpiła do Układu o współpracy patentowej (Układ PCT), ale nie został on zatwierdzony przez Senat od 1998 r. Argentyński urząd patentowy ma duże opóźnienie w rozpatrywaniu zgłoszeń wynalazków (około 8 lat).

     

    Prawo o znakach handlowych. Obowiązujące normy prawne: Ustawa 22362, Ustawa 25986, Ustawa 25649. Obowiązująca ustawa z 1980 r. nie została uaktualniona. Istnieje specjalny departament urzędu celnego do zwalczania fałszerstwa znaków handlowych, ale jego działania dotyczą głównie importu.

     

    Prawo autorskie. Obowiązuje ustawa 11723 z 1933 r. z późniejszymi nowelizacjami.

     

    Oznaczenia geograficzne. Obowiązujące ustawodawstwo w ramach Mercosur nakłada obowiązek tłumaczenia etykiet towarów na języki hiszpański i portugalski, co w przypadku oznaczeń geograficznych może wprowadzać w błąd konsumenta. Zezwala się na zwrot „typu" do określania towarów, np. „ser typu parmeggiano".

     

    Więcej informacji znajduje się na stronie Wydziału Promocji Handlu i Inwestycji

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: